Οφείλουμε με όλη μας τη δύναμη να στρέψουμε τον εαυτό μας στο θέλημα του Θεού και να μην έχουμε εμπιστοσύνη στον λογισμό μας.

Αλλά, και αν ακόμα πρόκειται και για καλό πράγμα και πληροφορηθούμε από κάποιον Άγιο ότι πράγματι είναι καλό, έχουμε υποχρέωση να το θεωρούμε μεν καλό, να μην πιστεύουμε, όμως, ότι και το εφαρμόζουμε σωστά και όπως ακριβώς θα έπρεπε να γίνεται. Αλλά να κάνουμε μεν ό,τι μπορούμε, να συμβουλευόμαστε, όμως, και για τον τρόπο που θα έπρεπε να το εκτελέσουμε. Και όταν το εκτελέσουμε, πάλι να ρωτάμε αν το κάναμε σωστά.

Και όταν ακόμα τα εφαρμόζουμε όλα αυτά, ούτε τότε να ξεγνοιάζουμε, αλλά να περιμένουμε και την κρίση του Θεού, όπως ακριβώς και ο άγιος εκείνος αββάς Αγάθων, όταν τον ρώτησαν: «Και εσύ φοβάσαι, πάτερ;». Απάντησε: «Εγώ έκανα ό,τι μπορούσα αλλά δεν είμαι σίγουρος, ότι το έργο μου άρεσε στον Θεό. Γιατί αλλιώς κρίνει ο Θεός και αλλιώς οι άνθρωποι».

Ο Θεός να μας φυλάξει από τον κίνδυνο που απειλεί εκείνους που έχουν εμπιστοσύνη στον λογισμό τους και να μας αξιώσει να κρατηθούμε στον δρόμο των Πατέρων μας.

Αββάς Δωρόθεος