Κοριτσάκι δώδεκα χρονών, στην Αίγυπτο πήγε εκεί με τους γονείς της στην Αλεξάνδρεια. Και επιδόθηκε στην πορνεία. Επί χρόνια δεκαεπτά. Και χάριν περιεργείας, και ξέρω ΄γω τι άλλο, πήγε στους Αγίους Τόπους.

Και εκεί εκολάσθαινε και φόρτωνε την ψυχή της. Ήταν γιορτή της Υψώσεως του Tιμίου Σταυρού. Και θέλησε και αυτή να μπει στον ναό της Αναστάσεως. Να δει τι γίνεται εκεί και δεν ξέρω τι άλλο. Στην πόρτα, όμως, μια δύναμη αόρατη την εμπόδισε τρεις και τέσσερις φορές.

Και αυτό ήταν όλο. Οι άλλοι έμπαιναν ελεύθερα, η Μαρία όχι. Κατάλαβε ότι χρωστάει. Πήρε το μήνυμα. Σηκώνει τα μάτια της και βλέπει μια εικόνα της Παναγίας και λέει:

«Κυρία μου και Δέσποινα, εγγυήσου στον Υιό σου και βοήθα με να μετανοιώσω. Nα με αφήσετε να μπω στον Ναό. Να προσκυνήσω τον Τίμιο Σταυρό. Και ύστερα να μου δείξεις ποιον δρόμο να βαδίσω».

Και αμέσως μπήκε. Προσκύνησε και βγήκε.

Και άκουσε φωνή και της λέει:

«Πέρασε τον Ιορδάνη, και εκεί θα βρεις τον τόπο σου».

Και πέρασε τον Ιορδάνη και έμεινε στη βαθύτερη έρημο του Ιορδάνου, εκεί που ασκήτεψε και ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, 47 ολόκληρα χρόνια. Με μόνο τον Χριστό και την Παναγιά. Και με φοβερές επιθέσεις του διαβόλου και το ΄να και τ’ άλλο.

Και στο τέλος της ζωής της, τη βρήκε ο άγιος Ζωσιμάς, που πήγαινε και εκείνος να ασκητέψει 40 μέρες, όπως έκαναν οι παλαιοί πατέρες, κατά τη νηστεία της Μεγάλης Σαρακοστής, έφερε και την κοινώνησε. Και την άλλη χρονιά, όπως του ΄χε πει, πήγε και τη βρήκε πεθαμένη. Και την έθαψε με τη βοήθεια ενός λιονταριού, που άνοιξε τάφο εκεί και έβαλαν την οσία Μαρία. Και η Εκκλησία την εορτάζει και την πέμπτη Κυριακή των Νηστειών και την 1η Απριλίου γιατί είναι υπόδειγμα μετανοίας.

Όλοι είμαστε αμαρτωλοί και απελπισμένοι. Όμως, να μη μένουμε στην απόγνωση ούτε στην αμαρτία. Να ΄ρχόμαστε, όπως η Οσία Μαρία και τηρουμένων των αναλογιών, στον φιλάνθρωπο Δεσπότη μας Χριστό, που συγχωρεί πάντα τα παραπτώματα και μας δέχεται κοντά Του.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Αρχιμανδρίτη Ανανία Κουστένη, Εαρινό συναξάρι, τ. Α΄, εκδ. Ακτή, Λευκωσία 2008.