Ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ δέν ἔγκειται εἰς τούς χρόνους, ἀλλά εἰς τόν τρόπον, καί εἰς τό ἔλεος τοῦ Κυρίου.

Ἡ πεῖρα διά τῆς πράξεως ἀποκτᾶται μέ χρόνους· ἡ δέ χάρις, διά τοῦτο λέγεται χάρις, ἥγουν δῶρον – χάρισμα ἐξαρτώμενον ἀπό τόν Θεόν· καί διδόμενον ἀναλογίᾳ θερμότητος πίστεως, ταπεινώσεως καί καλῆς προαιρέσεως.

Εὐθύς ὅπου ἀληθῶς μετανοήσει ὁ ἄνθρωπος τόν πλησιάζει ἡ χάρις, καί μέ τόν ζῆλον αὐξάνει· ἡ δέ πεῖρα ζητεῖ πολυχρόνιον ἄσκησιν.

Πρό παντός ἄλλου πράγματος, ὁ ζητῶν χάριν παρά Κυρίου, ὀφείλει νά ὑπομένῃ τούς πειρασμούς καί τάς θλίψεις, καθ’ οἱονδήποτε τρόπον μᾶς ἔλθουν.

Ἅγιος Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής