Αντιμετωπίζουμε τον Θεό λες και είναι η ομπρέλα μας. Όταν συναντάμε μπόρες στη ζωή πάντοτε τον θυμόμαστε και όταν έρχονται λιακάδες, τον παρατάμε εκεί δα στην άκρη.

Αντιμετωπίζουμε τον Θεό λες και είναι η ομπρέλα μας. Σαν αντικείμενο, που πρέπει να είναι διαθέσιμο ανά πάσα ώρα και στιγμή για να καλύψει μια κάποια μας ανάγκη.

Αντιμετωπίζουμε τον Θεό λες και είναι η ομπρέλα μας. Διακοσμητικό στοιχείο συχνά πυκνά, αξεσουάρ, Τον φτιάχνουμε όπως θέλουμε εμείς, για να ταιριάζει με την υπόλοιπη ζωή μας.

Αντιμετωπίζουμε τον Θεό λες και είναι η ομπρέλα μας. Ευτυχώς, όμως, που ο Θεός, δεν παίρνει στα σοβαρά την αναίδειά μας.

Αντιμετωπίζουμε τον Θεό λες και είναι η ομπρέλα μας. Ευτυχώς, όμως, που είναι Έτοιμος να ανοίξει και να μας σκεπάσει από κάθε μια βροχή.

Αντιμετωπίζουμε τον Θεό λες και είναι η ομπρέλα μας. Ευτυχώς, όμως, που όσες φορές και αν Τον παρατήσουμε, πάντοτε Τον βρίσκουμε εκεί που Τον αφήσαμε, να περιμένει σαν στοργικός Πατέρας.

Ελευθεριάδης Ελευθέριος (Ψυχολόγος MSc)