Όπως φοράς το δαχτυλίδι του αρραβώνος και αυτό σημαίνει μία υπόσχεση γάμου, έτσι ακριβώς η θεία Λειτουργία είναι σαν αρραβώνας. Σημαίνει ότι συνδέομαι με τον Χριστό, ο οποίος μου υπόσχεται ότι, αν μείνω πιστός, θα με βάλει οπωσδήποτε στη βασιλεία των Ουρανών. Ζούμε από τη γη αυτήν τον Παράδεισο.

Εδώ, λοιπόν, συντελείται αυτή η τόσο μεγάλη αλήθεια. Εδώ μέσα, όταν τελούμε τη Λειτουργία, είναι ολόκληρη η Εκκλησία του Χριστού. Ενωνόμαστε με τον Χριστό και γινόμαστε μαζί Του ένα σώμα. Όπως, εάν πάρεις ένα ύφασμα άσπρο και τοποθετήσεις πίσω ένα φακό πολύ δυνατό, αυτό γίνεται μία φωτεινή οθόνη, έτσι μας απορροφούν και εμάς οι ακτίνες του Χριστού και μας κάνουν χριστούς. Γινόμαστε ναός του Χριστού, γινόμαστε μέλη του Χριστού, γινόμαστε χριστοί και Εκείνος είναι η κεφαλή μας.

Κεφαλή∙ «ο Χριστός είναι κεφαλή της Εκκλησίας». Αυτό σημαίνει το κεφαλάρι, η πηγή. Όταν διψάς, θα πας στη βρύση να ξεδιψάσεις. Ο Χριστός είναι αυτός ο οποίος ποτίζει την καρδιά μας τη διψασμένη. Τα μέλη μας και οι σάρκες μας και τα οστά μας γίνονται μέλη και σάρκες και οστά του Χριστού. Ζούμε τη ζωή του Χριστού και ο Χριστός αναλαμβάνει τη δική μας ζωή.

Όπως ένας είναι ο άρτος που βάζουμε στο άγιο Αρτοφόριο, όπως ένας είναι ο άρτος τον οποίο αποθέτουμε την αγία Τράπεζα, όπως ένας είναι ο Χριστός, έτσι και εμείς με τον Χριστό και μεταξύ μας γινόμαστε ένα. Γινόμαστε ένας Χριστός.

Τι γίνεται, επομένως, όταν κάνουμε Λειτουργία; Κάνουμε μία δεξίωση, ένα δείπνο. Καλούμε ως συνδαιτυμόνες τους Αγίους της Εκκλησίας μας, καλούμε τον πατέρα μας τον κεκοιμημένο, τον παππού μας, τον προπάππο μας, τα πρόσωπά μας τα αγαπητά που έφυγαν, καλούμε τους αγγέλους. Και έρχεται ο ίδιος ο Χριστός και μας παραθέτει το σώμα του και το αίμα του. Αυτό σημαίνει «πάντων τῶν Ἁγίων μνημονεύσαντες, ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους καὶ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡμῶν, Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα». Αφού φέραμε όλους τους Αγίους εδώ και αναθέσαμε σε αυτούς τον εαυτό μας, αφού τους ικετεύσαμε και τους κάναμε βοηθούς, δίνουμε τον εαυτό μας πλέον στον Χριστό.

(†) Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης