Κάποιος αγράμματος μοναχός δεν ήξερε καμία προσευχή να πει. Του λέει ο Γέροντας:

-Αφού δεν μπορείς να μάθεις κάποια προσευχή να λες το: «Θεοτόκε Παρθένε, χαῖρε, κεχαριτωμένη Μαρία, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ. Εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξί, καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου, ὅτι Σωτήρα ἔτεκες τῶν ψυχῶν ἡμῶν».

–Γέροντα, ούτε αυτό μπορώ να το πω.

–Ε, τότε λέγε μόνο το: «Χαίρε Μαρία».

–Αυτό μπορώ να πω! Αυτό μπορώ να το μάθω, είπε ο μοναχός.

«Χαίρε Μαρία», έλεγε ο μοναχός καθημερινά, χιλιάδες φορές.

Ο διάβολος του παρουσιάστηκε μια μέρα και του είπε:

«Σταμάτα να λες αυτήν την προσευχή, γιατί δεν μπορώ να σε πλησιάσω!».

Κοιμήθηκε ο Γέροντας και τον θάψανε. Στο τάφο του μετά από καιρό άνθισε μόνο του ένα λουλούδι. Ανοίξανε τον τάφο να δούνε και είδαν παραδόξως, ότι είχε ρίζα την καρδιά του μοναχού, η οποία δεν είχε λιώσει και έγραφε πάνω σε αυτήν: «Χαίρε Μαρία» με χρυσά γράμματα!

Έμεινε στην ιστορία ο μοναχός αυτός ως ο «Χαίρε Μαρίας».

Εκείνος που εγκωμιάζει την Παναγία χαριτώνεται και κάθε φορά που την εγκωμιάζει, κάθε φορά προβιβάζεται.

(†) Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα