Όταν ανοίγεις ένα πνευματικό βιβλίο και μάλιστα την Αγία Γραφή είναι σαν να λες: «Ναι, Κύριε! Πιστεύω ότι είσαι εδώ». Ζητώντας να καταλάβεις το νόημα, είναι σαν να Του λες: «Ναί, ἔρχου Κύριε Ἰησοῦ». Επομένως, μελετώ την Αγία Γραφή, σημαίνει κοινωνώ τον Χριστό.

Ο Χριστός, που κάποτε δίδασκε σε μια γωνιά της Παλαιστίνης, υπάρχει τώρα εδώ μυστικά, μα αληθινά, και πίσω από κάθε γραμμή του βιβλίου, ή της Αγίας Γραφής, σε καλεί: «Έλα, παιδί μου». Και αν έχεις τον πόθο να καταλάβεις τι σου λέει, απαντάς: «Έρχομαι, Κύριε! Έλα τώρα και Εσύ μέσα μου». Γίνεται ένας διάλογος, πρόσωπο με πρόσωπο. Εγώ και ο Χριστός κουβεντιάζουμε δια του βιβλίου.

Η ανάγνωση δηλαδή του πνευματικού βιβλίου, είναι μία αποκάλυψη, μία μυστική ένωση μαζί Του. Μόνον με τον Χριστό; Όχι! Ο Χριστός είναι πάντα μαζί με το πνευματικό ασκέρι Του, τους Αγίους και τους αγγέλους. Ενώνεσαι εκείνη την ώρα μυστικά, μαζί με όλους τους Αγίους. Θα νιώσεις εκείνο που έλεγε ένας Άγιος∙ ότι ζώντες επί γης εορτάζουμε στον Ουρανό, όταν έχουμε τον λόγο του Θεού στην καρδιά και στο στόμα μας. Και ένας φίλος, διάβαζε πάντα την Αγία Γραφή, με δάκρυα στα μάτια, ψάλλοντας. Κάτι περισσότερο καταλάβαιναν.

(†) Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης