Είναι μακάριος ο άνθρωπος εκείνος που έχει αγάπη Θεού, γιατί περιφέρει με την παρουσία του τον Θεό. Διότι ο Θεός είναι αγάπη, και αυτός που μένει μέσα στην αγάπη, μένει «ἐν τῷ Θεῷ».

Εκείνος που έχει αγάπη δεν φοβάται, διότι η αγάπη βγάζει έξω από την ψυχή τον φόβο.

Εκείνος που έχει αγάπη δεν αποστρέφεται ποτέ κανέναν, ούτε μεγάλο, ούτε ένδοξο, ούτε άδοξο, ούτε φτωχό, ούτε πλούσιο, αλλά γίνεται ακάθαρτο αποσπόγγισμα όλων.

Εκείνος που έχει αγάπη δε σκέφτεται με πανουργία, δε θέλει να υποσκελίσει, ούτε υποσκελίζει τον αδελφό.

Εκείνος που έχει αγάπη δεν ζηλεύει, δεν φθονεί, δεν κατατρέχει, δεν χαίρεται με την πτώση των άλλων, δεν εξευτελίζει αυτόν που έπεσε σε σφάλμα, αλλά τον συλλυπείται και του συμπαραστέκεται και τον ανακουφίζει.

Εκείνος που έχει αγάπη εκτελεί το θέλημα του Θεού, και είναι μαθητής του, διότι ο ίδιος ο καλός μας Δεσπότης είπε: «Από αυτό θα ξέρουν όλοι ότι είστε μαθητές μου, αν αγαπάτε ο ένας τον άλλον».

Εκείνος που έχει αγάπη ποτέ δεν αποκτά κάτι για τον εαυτό του, δεν θεωρεί τίποτε δικό του, αλλά όλα όσα έχει τα προσφέρει κοινά σε όλους.

Εκείνος που έχει αγάπη δεν παροργίζεται, δεν ξιπάζεται, δεν χαίρεται για την αδικία που γίνεται, δεν εξακολουθεί να ψεύδεται, κανέναν δεν θεωρεί εχθρό, παρά μόνο τον διάβολο.

Λοιπόν, είναι μακάριος αυτός που έχει αποκτήσει την αγάπη, και με αυτήν ως κτήμα αναχωρεί προς τον Θεό. Διότι ο Θεός, αναγνωρίζοντας τον δικό του άνθρωπο, θα τον δεχθεί στους κόλπους του, θα ζει δηλαδή ο εργάτης της αγάπης μαζί με τους Αγγέλους, και θα βασιλεύσει μαζί με τον Χριστό.

Διότι την αγάπη έχοντας ήρθε και ο Θεός Λόγος επάνω στη γη· με αυτήν και ο παράδεισος έχει ανοιχθεί για μας, και η ανάβαση στον ουρανό διακηρύχθηκε για όλους. Ενώ ήμασταν εχθροί με τον Θεό, με την αγάπη, συμφιλιωθήκαμε με αυτόν. Ορθά, λοιπόν, είπαμε ότι η αγάπη είναι ο Θεός, και αυτός που μένει μέσα στην αγάπη, μένει «ἐν τῷ Θεῷ».

Ἀγιος Εφραίμ ο Σύρος