Ἡ ζωή εἶνε ἕνα ταξίδι. Καὶ ὁ δρόμος ὁ σωστός, ποὺ πρέπει ὅλοι ν᾽ ἀκολουθήσουμε γιὰ νὰ φθάσουμε στὸ τέρμα, στὸν οὐρανό, εἶνε ἕνας· ὁ δρόμος ποὺ χάραξε ὁ Χριστὸς μὲ τὸ αἷμα του· τὸν βάδισε ὁ ἴδιος καὶ ἑκατομμύρια μαρτύρων καὶ ὁμολογητῶν τῆς πίστεώς μας.

Ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς εἶπε: «Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή» (Ἰω. 14, 6).

Εἶνε ἀλήθεια ὅτι αὐτὸς ὁ δρόμος τῆς ἀρετῆς εἶνε δύσκολος, ἀνηφορικός, ἕνας Γολγοθᾶς. «Στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν…» (Ματ. 7, 14).

Ἀντιθέτως ὁ δρόμος τῆς κακίας, τῆς διαφθορᾶς, τῆς ἀπιστίας εἶνε εὔκολος, κατηφορικός. «Πλατεῖα ἡ πύλη καὶ εὐρύχωρος ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπώλειαν…» (Ματ. 7, 13), στὴν καταστροφή.

Ὁ ἕνας δρόμος εἶνε τοῦ Χριστοῦ, ὁ ἄλλος τοῦ σατανᾶ· ὁ ἕνας εἶνε τοῦ παραδείσου, ὁ ἄλλος τῆς κολάσεως.

Διαλέξτε! Ἐλεύθερος εἶνε ὁ ἄνθρωπος ν᾽ ἀκολουθήσῃ ὅποιο δρόμο θέλει.

(†) Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης