Η μνήμη του Αγίου Νικολάου, του θαυματουργού και προστάτου των θαλασσινών, αποτελεί πάντοτε για την Εκκλησία μας μια ιδιαίτερη ευκαιρία πνευματικής χαράς και προσευχής.

Ο Άγιος Νικόλαος, ο αρχιεπίσκοπος Μύρων της Λυκίας, είναι ο πατέρας της ελεημοσύνης, ο υπερασπιστής της αλήθειας, ο προστάτης των αδυνάτων και ο θερμός μεσίτης προς τον Χριστό. Η Ενορία μας, τιμώντας τον μεγάλο αυτόν Άγιο, ετοιμάστηκε και φέτος για την εορτή του Ιερού Ναού μας, παρά τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες που αντιμετωπίζουμε.

Την Παρασκευή το απόγευμα, στις 6 η ώρα, τελέσαμε τον πανηγυρικό Εσπερινό. Η ατμόσφαιρα ήταν κατανυκτική, γεμάτη από το άρωμα του θυμιάματος και τον ήχο των ύμνων που υψώνονταν προς τον Ουρανό.

Στην Ακολουθία χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος μητροπολίτης μας κ. Συμεών, ο οποίος με την παρουσία του και τον λόγο του ενίσχυσε πνευματικά το ποίμνιο, προσφέροντας σε όλους παρηγοριά και ελπίδα. Η ευλογία του Επισκόπου είναι πάντοτε σημείο ενότητας και αγάπης. Η συμμετοχή του στην Πανήγυρή μας έδωσε ιδιαίτερη χαρά και δύναμη.

Οι συνθήκες, ωστόσο, δεν ήταν εύκολες. Η βροχή που έπεφτε αδιάκοπα καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας δυσκόλεψε τις προετοιμασίες μας, αλλά και την προσέλευση των πιστών. Παρά τα εμπόδια, οι ενορίτες μας δεν πτοήθηκαν. Με πίστη και αγάπη προς τον Άγιο Νικόλαο, προσήλθαν στον μικρό μας χώρο, κρατώντας ομπρέλες αντιμετωπίζοντας με υπομονή την κακοκαιρία. Η εικόνα των πιστών που έφταναν βρεγμένοι αλλά χαμογελαστοί, με λαχτάρα να συμμετάσχουν στη λατρεία, ήταν συγκινητική και μαρτυρούσε την αληθινή δύναμη της πίστης και της αγάπης για τον Άγιο.

Ακόμη μεγαλύτερη δυσκολία προέκυψε από το γεγονός ότι η Ενορία μας στεγάζεται προσωρινά σε έναν μικρό οικίσκο. Ο χώρος είναι περιορισμένος, οι συνθήκες λιτές, και η παραμονή των πιστών απαιτεί κόπο και υπομονή. Όμως, όπως, μεταξύ άλλων, σημείωσε και στην ομιλία του ο Επίσκοπός μας, η χάρη του Θεού δεν περιορίζεται από το μέγεθος των τοίχων, ούτε από την απλότητα των εγκαταστάσεων. Αντίθετα, μέσα σε αυτόν τον ταπεινό χώρο, η προσευχή μας όντως ανυψώθηκε θερμή και δυνατή, και η παρουσία του Αγίου Νικολάου έγινε αισθητή στις καρδιές όλων.

Ωστόσο, η Πανήγυρη αυτή μας υπενθύμισε πόσο αναγκαία είναι η ανέγερση του νέου Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου. Ο προσωρινός οικίσκος, όσο και αν μας εξυπηρετεί, δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες μιας ζωντανής και δραστήριας Ενορίας. Ο λαός του Θεού διψά για έναν χώρο αντάξιο της πίστης του, όπου θα μπορεί να συγκεντρώνεται με άνεση, να προσεύχεται με κατάνυξη και να συμμετέχει στα Μυστήρια με ευλάβεια. Η ελπίδα μας είναι να δούμε σύντομα να υψώνεται ο νέος ναός, ως σημείο δόξας του Θεού και τιμής στον Άγιο Νικόλαο.

Η βροχή που μας δοκίμασε την ημέρα της Πανηγύρεως είχε και ένα συμβολισμό. Όπως οι σταγόνες του νερού καθαρίζουν και ανανεώνουν τη γη, έτσι και οι δυσκολίες καθαρίζουν και ανανεώνουν την πίστη μας. Η υπομονή των πιστών και η επιμονή τους να παραμείνουν κοντά στον Άγιο, παρά τις αντιξοότητες, αποτελεί μαρτυρία ζωντανής πίστης.

Αυτονόητο πως η παρουσία του Μητροπολίτη μας έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στην Εορτή. Με λόγια απλά αλλά γεμάτα νόημα, μας κάλεσε να μείνουμε ενωμένοι, να συνεχίσουμε τον αγώνα για την ανέγερση του νέου Ναού, και να εμπιστευθούμε τον Άγιο Νικόλαο ως προστάτη και οδηγό μας. Η ευχή του να δούμε σύντομα τον Ναό να υψώνεται ήταν κοινή προσευχή όλων μας.

Κάθε πιστός που συμμετείχε ένιωσε ότι η Πανήγυρις αυτή δεν ήταν απλώς μια ετήσια εορτή, αλλά μια πνευματική υπόσχεση για το μέλλον. Ο εορτασμός του Αγίου Νικολάου δεν απετέλεσε μόνο μια θρησκευτική εκδήλωση. Ήταν μια ευκαιρία να θυμηθούμε ότι η Εκκλησία είναι πάνω από όλα κοινότητα αγάπης. Παρά τη βροχή, παρά τον μικρό χώρο, η ενότητα των πιστών, η χαρά της συνάντησης, η δύναμη της προσευχής, όλα αυτά έκαναν την ημέρα ξεχωριστή. Ο Άγιος Νικόλαος μας δίδαξε με τη ζωή του ότι η αληθινή δύναμη βρίσκεται στην αγάπη και στην προσφορά. Αυτό το μήνυμα ζήσαμε όλοι φέτος. Ότι η πίστη μας δεν εξαρτάται από εξωτερικές συνθήκες, αλλά από την καρδιά μας που στρέφεται προς τον Θεό. Και πως με τη χάρη του Θεού και τη βοήθεια του Αγίου Νικολάου, σύντομα θα δούμε το όνειρο να γίνεται πραγματικότητα. Τον νέο Ιερό Ναό να υψώνεται ως φάρος πίστης, μαρτυρίας και αγάπης στην πόλη μας.