Κάθε χρόνο, το πρώτο Σάββατο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, η Εκκλησία επιτελεί την ανάμνηση του δια κολλύβων θαύματος του αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος.
Δεν πρόκειται, όμως, απλά για ένα ιστορικό γεγονός, αλλά και για μια ζωντανή υπενθύμιση ότι ο Θεός δεν εγκαταλείπει ποτέ τον λαό Του, ιδίως όταν αυτός κινδυνεύει πνευματικά.
Το θαύμα αυτό, που συνέβη τον 4ο αιώνα, παραμένει επίκαιρο. Και είναι επίκαιρο γιατί αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός ενεργεί μέσα στην ιστορία∙ αθόρυβα, προστατευτικά, με σεβασμό στην ελευθερία μας, αλλά και με δύναμη που ανατρέπει τα σχέδια του πονηρού.
Την εποχή εκείνη, ο αυτοκράτορας Ιουλιανός ο Παραβάτης, επιδιώκοντας να χλευάσει και να παγιδεύσει τους χριστιανούς, διέταξε να ραντιστούν όλα τα τρόφιμα της αγοράς με αίμα ειδωλολατρικών θυσιών. Σκοπός του ήταν να τους αναγκάσει, χωρίς να το γνωρίζουν, να μολυνθούν πνευματικά και να παραβούν τη νηστεία της Τεσσαρακοστής. Η παγίδα ήταν λεπτή, ύπουλη και φαινομενικά αόρατη. Όμως ο Θεός δεν άφησε το ποίμνιό Του απροστάτευτο.
Ο άγιος Θεόδωρος ο Τήρων εμφανίστηκε σε όραμα στον αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως Ευδόξιο και τον προειδοποίησε για το σχέδιο του ασεβούς αυτοκράτορα. Του υπέδειξε, λοιπόν, να καλέσει τους πιστούς να μην αγοράσουν τίποτε από την αγορά, αλλά να τραφούν εκείνη την εβδομάδα με κόλλυβα (βρασμένο σιτάρι). Έτσι, ο λαός σώθηκε από την παγίδα του διαβόλου και η Εκκλησία καθιέρωσε το Σάββατο αυτό ως ανάμνηση της θείας προστασίας.
Το θαύμα αυτό δεν αφορά, όμως, όπως προαναφέρθηκε, μόνο μια ιστορική στιγμή. Αγγίζει βαθιά την πνευματική ζωή κάθε πιστού
Πρώτα απ’ όλα, μας διδάσκει ότι οι πνευματικοί κίνδυνοι δεν είναι πάντοτε εμφανείς. Συχνά παρουσιάζονται μεταμφιεσμένοι, μέσα από επιλογές που φαίνονται αθώες, από συνήθειες που μοιάζουν ακίνδυνες, από σκέψεις που περνούν απαρατήρητες. Ο Ιουλιανός δεν επιτέθηκε φανερά. Προσπάθησε να μολύνει κρυφά. Έτσι και ο πειρασμός σήμερα δεν έρχεται πάντα με θόρυβο, αλλά με λεπτότητα.
Δεύτερον, το θαύμα φανερώνει ότι η εγρήγορση είναι καρπός σχέσης με τον Θεό. Ο άγιος Θεόδωρος δεν εμφανίστηκε τυχαία στον πατριάρχη Ευδόξιο. Εμφανίστηκε σε έναν άνθρωπο που προσευχόταν, που είχε ανοιχτή καρδιά, που μπορούσε να ακούσει. Η πνευματική ζωή δεν είναι απλώς μια σειρά κανόνων, αλλά μια σχέση που μας καθιστά ικανούς να διακρίνουμε το θέλημα του Θεού μέσα στον θόρυβο του κόσμου.
Τρίτον, το σιτάρι (τα κόλλυβα) γίνεται σύμβολο της ανάστασης, της ζωής που αναδύεται μέσα από την απλότητα και την ταπείνωση. Ο Θεός δεν έσωσε τον λαό Του με εντυπωσιακά σημεία, αλλά με κάτι ταπεινό και καθημερινό. Έτσι εργάζεται και στη δική μας ζωή. Μέσα από μικρές πράξεις, απλές αποφάσεις, ταπεινές κινήσεις καρδιάς.
Το δια κολλύβων θαύμα μας καλεί να καλλιεργήσουμε πνευματική διάκριση, να ζούμε με προσευχή και εγρήγορση και να είμαστε βέβαιοι ότι ο Θεός δεν παύει να μας προστατεύει. Και πως σε αρκετές περιπτώσεις, η αληθινή νίκη δεν βρίσκεται στην εξουδετέρωση των εξωτερικών κινδύνων, αλλά στην εσωτερική σταθερότητα που γεννά η σχέση με τον Χριστό.
