Πολλές φορές αγωνιούμε για το ότι κάποιοι συνάνθρωποί μας δεν ζούνε όπως θέλει ο Θεός και προσπαθούμε να τους διορθώσουμε, έχοντας την εντύπωση ότι δικαιωματικά αναλαμβάνουμε τον ρόλο του κριτού και του ελεγκτού των άλλων, μιας και τηρούμε κάποια εξωτερικά γνωρίσματα του «καλού χριστιανού». Στην ουσία, όμως, όχι μόνο δεν ωφελούμε τους άλλους αλλά γινόμαστε αιτία να απομακρυνθούν από την Αλήθεια λόγο του λάθους μας τρόπου.

«Απόκτησε εσωτερική γαλήνη και χιλιάδες γύρω σου θα σωθούν», δίδασκε ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ. Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι εσωτερικά να αποκτήσουμε ειρήνη και γαλήνη, οι οποίες έρχονται όταν η Χάρις του Θεού αγγίξει την καρδιά μας. Και η Χάρις του Θεού έρχεται σε καρδιές ταπεινές και απλές χωρίς σκληρότητα, χωρίς εμπάθειες, χωρίς μίση και κακίες, χωρίς ιδιοτροπίες και παραξενιές.

Αυτό, λοιπόν, που χρειαζόμαστε είναι μετάνοια, ταπείνωση και απλότητα. Είναι μεγάλη παγίδα το να αλλάζουμε πρώτα εξωτερικά ελπίζοντας να αλλάξουμε και κάποτε εσωτερικά. Και είναι παγίδα διότι τις περισσότερες φορές, επειδή μια εξωτερική αλλαγή φαίνεται και αναγνωρίζεται από τους άλλους, μας αρκεί, επαναπαυόμαστε σε αυτή, δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι είμαστε πλέον «καλά» και έτσι δεν μπαίνουμε στη διαδικασία εσωτερικής μεταμόρφωσης και αλλαγής.

Η πνευματική μας μεταμόρφωση αρχίζει από μέσα προς τα έξω. Πρέπει να καταλάβουμε ότι αν δεν αλλάξουμε εσωτερικά όσο και αν έχουμε αλλάξει εξωτερικά πάντα θα παραμένουμε δέσμιοι της παλιάς ζωής μας, θα ταλαιπωρούμαστε από τον παλαιό εαυτό μας που δεν νεκρώθηκε, αλλά ζει και βασιλεύει μέσα στην καρδιά μας.

Θέλει, λοιπόν, τόλμη, ανδρεία και αποφασιστικότητα ώστε να μην επαναπαυτούμε και εμείς σε μια εξωτερική αλλαγή ζωής, αλλά να εμβαθύνουμε στον εσωτερικό μας κόσμο, να δούμε τα βαθιά μας, να αναγνωρίσουμε τις κινήσεις της καρδιάς μας, τις αμαρτίες και τα πάθη που φωλιάζουν μέσα στην ψυχή μας, τα οποία καμουφλάρονται πολλές φορές εντέχνως, ώστε να τα φανερώσουμε στον Πνευματικό μας πατέρα, ο οποίος θα μας καθοδηγήσει, και με τη Χάρη του Θεού να μεταμορφωθούμε, να θεραπευθούμε και πλέον να λάμψει και προς τα έξω μας αυτό το φως που ήταν τόσο καιρό φυλακισμένο μέσα μας.

† Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος